Dogu illerindeki bir aganin en büyük zevki, kar üzerine çisiyle
imzasini
atmakmis. Bu nedenle kar yagmaya basladigi andan itibaren köyde
hayvanlar
dahil hiç kimse sokağa çikamazmis. Kar biraz kalinlasinca, aga sırtına
kürkünü giyer ve köy meydanina gelirmis. Yanında da en yakın yardimcisi
Haso. Aga sırtını köye dogru döner sonra sorarmis:
"Ula Hasso, ahali bakiy mi?"
Hasso cevap verirmis:
"Evet agam, hepisi de bir olmuş, pencerelerden bakir."
Aga çisiyle karin üzerine imzasini atarmis "Abdullah Cizrelioglu",
sonra
da bir nokta koyarmis ve sorarmis:
"Hala bakirler mi?"
"He agam, hem bakirler hem de çılgın gibim alkislirler."
Her sene ayni tören sürermis.
Aradan 7 yil geçmiş. Aga yine kar tuttuktan sonra çıkmış köy meydanina.
Sormuş Hasso'ya:
"Ahali bakir mi?"
"He agam bakirler, köpekler, kediler bile camdadir."
Aga adını yazmaya başlamış "Abdullah" diye. "Cizreli" demiş ki,
kalakalmis, çünkü yas gereği prostat. Halka
rezil olmak var. Alçak sesle Hasso'ya sormuş:
"Bakirler mi?
"He agam bakirler de, sen ne diye durdin ögle?"
Aga çaresiz "Ula gel yanıma, arkani dön ahaliye, tamamla sunu" diye
emretmis. Hasso bir an durmuş, sonra çisini yapmaya hazirlanmis ve
aganin kulağına eğilmiş:
"Agam" demiş, "Kirk yildir kafama vurdin salak dedin, sirtima vurdin
aptal dedin. He bu kulun okumayi yazmayi sökemedi ki, ucuni tut da yazinin
devamini sen yaz."
Kissadan hisse, alinacak ders:
"İşini gördürecegin adamın egitimini sakin ihmal etme yoksa...
tutarsin