Türklere özgü

"Nerelisin?" sorusuna cevap aldiktan sonra otomatikman "içinden mi?" diye sormak.
- Amca, hala, dayi, teyze, görümce, kayinço, eniste, elti, bacanak, kaynana, kayinpeder, baldız, yenge, amcaoglu, halaoglu, dayıoğlu, vb. gibi akrabalik terimleri.
- Sigarayı çoraba veya kulak arkasına koymak.
- Dügünlerde, eglencelerde, toplantilarda, vb. içip içip olay çıkartmak.
- Yabancı dil ögrenirken önce küfürleri ögrenmek, yabancılara Türkçe ögretirken önce küfürleri ögretmek.
- Yolculuk esnasında yanındakine "Yolculuk nere hemşerim?" diye sorarak muhabbete baslamak.
- Mektuplarda "büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden" öpüp, "kestane kebap, acele cevap" beklemek.
- Kendini tanıttıktan sonra digğr yarışmacı arkadaşlara başarılar dilemek.
- Japonları kastederek "Adamlar yapmış abi!" demek.
- Ortaokul ve lisedeki anı - hatıra defterlerine yazarken "bana kalbin kadar temiz bu sayfayı ayırdığın için..." diye baslamak.
- "Bizim askerdeyken bir çavus vardı..." diye baslayan askerlik anılari.
- "Kim o?" sorusuna "Ben!" diye cevap vermek.
- Telefonu açan kisiye kendini tanıtmadan "Orası neresi?" veya "Sen kimsin?" gibi sorular sormak.
- Neredeyse herkese, herseye takma isim bulmak.
- Misafir gelince hemen çay suyu koymak.
- "Senin paran burda gecmez!" deyip karsıdakinin eline sarılmak.
- Dügün, lokanta, vb. gibi yerlerde masaları birlestirerek oturmak.
- Dügünlerdeki takı merasimleri.
- Otobüs, uçak, hastane, vb. gibi cep telefonu kullanmanın yasak oldugu yerlerde gizli gizli cep telefonu ile konusmak.
- Yüzsüzce rüsvet istedikten sonra abartıp "Helal et!" demek.
- Daha neleeer neler...
- Biz, bizi tanıyormuyuz?