Dursun, çok feci bir trafik kazası geçirir...
Koma halinde hastaneye kaldirirlar. Tedavi olurken kendine gelir. Yataginda bakar ki bir kolu yok... Hepten morali bozulur, asabilesir.
Bir taraftan da hastaneyi birbirine katar:
-"Ben tek kolla nasıl yasarum şimdi!?"
Diye bagirip çagirir. Kendini hastanenin penceresinden atip intihar edecegini söyler.
Doktorlar basina toplanir, bakarlar Dursun ciddi, baslarlar nasihata:
-"Bak evladım, insan tek kolla da yasayabilir, ölmedigine sükretsene. Sonra beterin beteri var. Geçen yil Temel de kaza geçirdi. Onun iki kolunu birden kesmek zorunda kalmistik... Ama o senin gibi bagirip, hastaneyi birbirine katmadi. şimdi de gül gibi yasayip gidiyor. İnanmazsan git de bak."
Dursun, bir an sakinlesir, gider yukari mahallede Temel'i bulur. Bir de bakar ki, Temel'in hakikaten iki kolu kesik ama, Temel bahçede kivir kivir oynuyor, hem de nasıl oynuyor...Bizim Dursun'un kafasi karisir ve hayretle Temel'e yaklasir:
-Ula Temel, eyi ki seni gördüm, yoksa hayatum gideyidi. Ula bizim bi kolumuz kesildi diye intihar edecegidum. Ama senin, iki koli kesik vaziyette, hem de bi dansöz gibi oynamana karsi teselli oldum..Şu dünyanın haline bak, benum tek kolum kesildi diye intihar edecek kadar beyinsuzum, sense iki koli yok göbek ataysun..."
Derken, Bizim Temel patlar:
-"Ula sen manyak misun, ne göbek atmasi. Sirtim fena halde kasuniyi... Patlayrum daa."