Bizim Nam-ı Kemalin çok samimi bir papaz arkadaşı vardır.
Yalnz bu papazın bir gözü gün geçtikçe kapanmaktadır. Bu durumuna çok üzülen papaz derdine çare bulabilmek için dünyada gitmediği dokdor gez mediği ülke kalmaz ama bir türlü derdine bir çare bulamaz. Bu arada Namık Kemal papaz derdine çare ararken sürekli
-Ya papaz efendi senin çare bende boşuna çare ararsın sana bir sokayım gözün şak diye açılır der, papazda.
-Git işine olmaz öyleşey hayatta yaptırmam. diye karşı gelirmiş.
Bir gün papaz yine bir doktor ismi öğrenir ve hemen bizim Nam-ı Kemalide yanına alarak atlar uçağa ve soluğu doktorun yanıında alır.
Doktor:
-Malesef papaz efendi senin hastalığının çaresi yok. Boşuna çare arama der. Bunun üzernine papzın bütün ümitleri söner ve uçakla geri dönerler.
Nam-ı Kemal:
-Ya papaz efendi dünyada gitmediğin doktor kalmadı yinede gözünü açtıramadın senin çaren bende bir defada benim dediğimi denesen ne çıkar der.
Tüm ümitleri tükenen papaz bir mütdet düşündükten sonra Namık Kemalin dediğini yapmaya karar verir.
Papaz gerekli hazırlıkları yapar ve Namık Kemal bütün gücüyle yüklenir.
Bunun üzerine papaz;
Çıkar Amına Koduğumun çoçuğu öbürüde gidiyor.