Oruç

Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafýndaki güzelliklere
bakıyormuş. "Evrim ne güzellikler
yaratiyor!" diye düşünüp
mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayi belirmis ve onu kovalamaya başlamış. Adam bütün gücüyle kaçiyormus ama her arkasına
bakista ayının daha yaklaşmış
oldugunu farkediyormus. Dakikalarca süren bir kaçisin sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış, ayi adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış. Tam
vurmaya hazirlanirken adam "TANRIM!!!" diye bağırmış. Bir anda zaman durmuş, ayi dönmüş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş. Bir anda orman kararmis ve gökyüzünden bir isik hüzmesi adamın üzerine parlamis. Çok derinden gelen ilahi bir ses adama:
"Yillarca bana inanmadin, yaratilisi
kozmik bir kazaya bagladin, sana bu
durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymaliyim?"demiş. Adam utanç içinde: "Biliyorum bunca
yildan sonra dindar biri olmayi istemem haksizlik, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demiş. Ses: "Peki." diye karsilik vermiş ve isik kaybolmus. Nehir tekrar akmaya başlamış. Hersey eski haline dönmüş. Ayi pençesini indirmiş, iki pençesini de göge dogru çevirmis, ve konusmaya başlamış: "Tanrim, senin rizkinla orucumu açiyorum, hamdolsun verdiğin
nimetlere."