Bir zamanlar dogmak üzere olan bir bebek varmış. Tanrı'ya sormuş;
''Beni yarın dünyaya gönderecegini duydum. Ama ben, bu ufacık ve çaresiz halimle orada nasıl yaşayabilirim?''
Tanrı cevap vermiş; ''Senin için seçmiş oldugum birçok melek arasında o seni bekliyor olacak ve her türlü ihtiyacını karşılayacak''
''Ama burada cennette, mutlu olabilmem için pek te fazla birşeye ihtiyacım yoktu. Sadece şarkı söylemek ve gülümsemek bana yetiyordu.''
''O sana şarkılar söyleyecek ve her gün gülümseyecek. Sen ise onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın.''
''Melegin sana duyabilecegin en tatlı sözleri söyleyecek ve sabırla sana konuşmayı ögretecek''
''Peki seninle konuşmak istedigimde ne yapacağım?''
''Melegin ellerini nasıl birleştirmen gerektiğini ve bana dua etmeyi ögretecek''
''Duyduguma göre aşağıda çok kötü insan varmış. Beni onlardan kim koruyacak?''
''Melegin kendi hayatı pahasına seninkini koruyacak''
Tam o sırada cennetin kapıları açıldı ve dünyadan sesler gelmeye başladı. Çocuk telaşla sordu;
''Tanrım, sanırım gitme zamanım geldi, lütfen bana melegimin ismini söylermisin?''
''Meleginin isminin ne oldugunu hiç önemli değil...
Sen ona ANNE diyeceksin...''