2003 yılında bana zincir mektup (chain letters) gönderen tüm dost ve
arkadaşlarıma teşekkür ederim.
Sayenizde tuvalet temizlemekte kullanıldığını öğrendiğim Cola'yı içemez oldum.
AIDS virüsü taşıyan iğneler popoma batacak korkusuyla sinemaya gidemez oldum.
Deodorantlar kanser yapıyor diye sayenizde artık bir domuz gibi kokuyorm.
Marketlerde yaşlı kadınlar beni kandırıp parfüm koklatacağım diye bayıltıp
kaçırır korkusuyla ya markete gitmiyorum ya da yaşlı
kadınlara asla yardım
etmiyorum.
Telefon hattımı kullanıp bana borç takarlar korkusuyla telefona bile cevap veremiyorum.
Yiyeceklerin içinde neler olduğunu açıkça ifşa etmeniz karşısında korkudan
yemek yiyemez oldum.
Üstüne kesin fare sıçmıştır diye hiçbir kutu içeceği içemiyorum.
Çok beğensem bile ya içkime ilaç koyup beni uyutup organlarımı çalar ve
buz dolu küvetin içinde uyanırsam diye bana yaklaşanları tersliyorum.
Tüm birikimlerimi hastenade yatan ve ölmek üzere olan çocuklara yatırdım.
Beş parasız kaldım.
Mail listesine katılırsam alacağım söylenen para, bilgisayar, cep telefonu ya da
gezileri beklemekten evden dışarı çıkamaz oldum.
Bir maili forward etmedim başıma ne belalar gelecek diye korkuyla
beklemekten ruh sağlığımı kaybettim.
ŞİMDİ: Eğer bu maili 60 saniye içinde 1200 kişiye yollamazsan,
ishal bir kuş sabah akşam kafana sıçacak ve hayatı sana dar edecektir.