"Bu yaşadığım olay bir gece uyurken gerçekleşmişti."Rüya idi. Ama gerçek gibi...
Rüyamda ben, annem ve abim oturma odasında oturuyorduk. Abim ve annem televizyonda birşey izliyordu. Bende öylesine oturuyordum. Oturma odası hariç tüm odaların ışıkları kapalıydı..(Bilmeniz gereken benim karanlık korkusu en son seviye...O yüzden ben su bile içmeye gidemem..)Her neyse. Sonra odanın dışından karanlık birşey geldi. Aynı insan yüzüne benziyordu. Ancak yüzü dahil her tarafı nasıl bir tip görülmüyordu. Yani kısacası karabasandı. Bana doğru geliyordu. Annem ve abime sesleniyordum. Kimin umrunda. Onlar beni duymuyorlardı. Korkum daha da yükselmişti. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Karabasan üstüme üstüme geiyordu..Annemler bırakın duymayı beni bile görmüyorlardı. En sonunda karabasan beni yakalamıştı. Ben çığlıklar atıyorum. Karabasan kucağına alıp, beni karanlıkta salona doğru götürüyordu. Salona geldiğimizde beni salonun ortasına bıraktı ve gitti. Rüyada bitmişti zaten. Ama bu rüya peşpeşe hergün görüyordum. Artık görmüyorum. Kaç sene oldu hala unutamadımm...