Kafiyesi yok ama...

Temel3.869 okunma3 favori20 tavsiyeGönderen: Mustafa Alpay

Idris'le Dursun, kahvede ayri masalarda hafif sıkkın oturuyorlar.

Idris sesleniyor:

- Bana "ayran" desene...

- Ayran!

- Uyy, ben da senun karuna hayran!

Fena halde bozulan Dursun, biraz sonra Idris'e sesleniyor:

- Bana "gazoz" desena...

- Gazoz...

- Uyy, ben da senun karini öptum...

Idris, dudak büküyor:

- Bu söylediğunun kafiyesi yoktur...

Dursun sözü bagliyor:

- Kafiyesi yoktur ama asli vardur!

7.9/ 9 · 98 oy
Arkadaşınıza önerin

Adresi saklamıyoruz, yalnızca aynı fıkrayı tekrar göndermemek için tutuyoruz. Postada fıkranın başlığı ve bağlantısı olur.

Temel kategorisinden

Temel kategorisinin tamamı »

Rastgele başka bir fıkra »