İNSANIMIZ
Hayat zorlu bir yokuştur;
Kumlu, daracık yollarından geçmek güçtür.
Nazlı bir köledir dünya
Elini tutsan, çekinir
Gözüne baksan, utanır
Bizse;kölesine aşık efendileriz.
O, nazlandıkça hürmet ederiz.
Bir kaç kişi böyle düşünüyor diye
Olması gerekenler vardır dünyada
İstekler, düşünceler, umutlar hayaller
Ve birde yaşadığımız hayatımız
insanlar düşünür ve ister
Bizden, hayatımızdan bir parça alıp,
Götürürler yavaş, yavaş
Sonra hayatımızı o küçük insanların
Küçücük istekleri doldurur,
Birer birer, yavaş yavaş, sindire sindire
Bir gün, yok deriz, olmaz!
Ertesi gün bakarız olmuş
Düne bakarız, sonra yarına
Dünümüz yeni ışık vermeye başlayan
Bir mum gibi henüz yanmışken
Yarınımız söneli yıllar olmuştur
Kendi isteklerimiz şöyle dursun
Hayatımız da;
İsteyenlerin istekleriyle dolmuştur...