İbne

Diğer2.561 okunma10 paylaşım4 favoriGönderen: WALKON

MANTIK NEDİR?

Yeni bir kitaplık yaptıran Abdülrezzakiye tanıdığı bir Kitapçıya gider ve şöyle renkli afilli, simli bir kitap almak ister arar tarar bir de bakar ki kırmızı yanları simli kalın bir kitap görür ve kitapçıya:

- Ule babo been şuu galin etrafi güzel olan girmizi kitabi istiyom...

- O kitap sana yaramaz Abdül!

- Niye babo biz gıromuyuz gi anlamayak? O nedir gi ağam?

- MANTIK'dır:)

- Ule MANTIĞ ne ola ki babo!

Kitapçı düşünmüş,,,ulen bu kıroya gel de şimdi MANTIK'ı anlat anlatmadan da kolay kolay gitmez,,, diye düşünmüş, sonunda MANTIK'ı abdülrezzakiye'ye anlatmanın yolunu bulmuş ve başlamış anlatmaya:

- Abdül senin evde akvaryumun var mı?

- Vuuaarrr!

- Demek ki sen balığı ve suyu seviyorsun...

- Heeee...!

- O zaman sen denizi de seversin?

- heeee..!

- Eeee denizde; kum ve güneş olur?

- he babo olurrr...!

- Sen bunları da seversin?

- Heeeee...!

- O kumların üzerinde yatan kadınlara da ilgi duyarsın?

- Ohhhh babooooo heeeeee eee...!

- O zaman sen homoseksüel değilsin.

- O da ne ola gi babo

- ! Hani inbe var ya o işte.

- haaaaaaaa.

- İşte bak abdül gördün mü senin erkek olduğunu MANTIK yoluyla gösterdim işte MANTIK bu anladın mı?

- heeee yaaaa MANTIĞ güzel şeymiş babo yaov

der ve abdül MANTIK kitabını alır evine gider kitaplığın şöyle göze çarpan ve herkesin görebileceği yere koyar ardından arkadaşı abuzittine telefon eder:

- Abuzittin oğlim bizim eve kitapliğ var ya heee oğlim işte ondan... geh de bir bah hele..

Der ve telefonu kapatır abuzittin gelir kitaplığa bakar ve MANTIK kitabını görür döner Abdülrezzakiye'ye:

- Ule abdül bu ne ola ööleee gocaman fistanlı...!

- MANTIĞ oğlim:)

- Ule MANTIĞ da ne ole gi..?

Der ve Abdülrezzakiye'yi alır bir sevinç,,, işte fırsat bi hava atiim bizim abuzittine,,, diye düşünmüş ve dönmüş abuzittin'e:
- Babo seenin evde Egveryum var midir?

- Yuhturrr...!

- ... haaaa (!)

- O zaman sen İNBE'SİN be oğlim...

7.6/ 9 · 45 oy

Diğer kategorisinden

Diğer kategorisinin tamamı »

Rastgele başka bir fıkra »