Bir gün bir kral, ama halkı tarafından sevilen bir bilge kral, huzuru
en
güzel resmedecek sanatçıya büyük bir ödül vereceğini ilan eder.
Yarışmaya çok sayıda sanatçı katılır. Günlerce çalışırlar birbirinden
güzel
resimler yaparlar. Sonunda eserleri saraya teslim ederler.
Tablolara bakan kral sadece ikisinden hoşlanır. Ama birinciyi seçmesi
için
karar vermesi gereklidir.
Resimlerden birisinde sakin bir göl vardır. Göl bir ayna gibi etrafında
yükselen dağların görüntüsünü yansıtmaktadır. Üst tarafta pamuk beyazı
bulutlar gökyüzünü
süslüyorlardı. Resme kim baktı ise onun mükemmel bir huzur resmi
olduğunu
düşünüyordu.
Diğer resimde de dağlar vardı.. Ama engebeli ve çıplak dağlar. Üst
tarafta
öfkeli bir gökyüzünden yağmurlar boşanıyor ve şimşek çakıyordu. Dağın
eteklerinde ise köpüklü bir şelale çağıldıyordu. Kısaca resim hiç de
huzurlu gözükmüyordu. Fakat kral resme bakınca,
şelalenin ardında kayalıklardaki çatlaktan çıkan mini minnacık bir
çalılık
gördü. Çalılığın üstünde ise anne bir kusun örttüğü bir kuş yuvası
görünüyordu. Sertçe akan suyun orta yerinde anne kuş yuvasını
kuruyor...
Harika bir huzur ve sükûn örneği.
Ödülü kim kazandı dersiniz. Tabii ki ikinci resim.
Kralın açıklaması şöyle idi:
"Huzur, hiçbir gürültünün, sıkıntının yada zorluğun bulunmadığı yer
demek
değildir. Huzur bütün bunların içinde bile yüreğimizin sükûn
bulabilmesidir."