Heykel

Yillarca, iki kahraman heykeli, biri erkek, biri disi, birbirlerine
bakar durumda parkta dururlarmis, bir gun bir melek cennetten
gelene
kadar... "Sizler iyi ve ornek heykel oldunuz, bu yuzden ben de
size ozel bir hediye vereceğim. Yarim saat icin sizi
canlandiracagim, siz de bu sure icinde ne isterseniz
yapabileceksiniz!" demiş. Ve melek ellerini cirpar cirpmaz
heykeller canlanmis, birbirlerine biraz utanarak yaklasmislar, ama
sonra hızla parktaki caliliklarin arkasına kosmuslar. Kisa bir sure
sonra caliliklarin arkasından kikirdesmeler, kahkahalar duyulmus,
calilar sallanmis. Onbes dakika sonra, caliliklardan cikmislar,
ikisinin de yuzunde genis bir tebessum varmış. "Onbes dakikaniz
daha var!" demiş melek, gozlerini anlamli anlamli kirparak... Disi
heykelin yuzundeki tebessum biraz daha yayilmis ve erkek
heykele donmus: "Harika! Ama bu sefer guvercini sen tut, ben
siccam kafasına!..."