gecenin bi vakti...

Şimdi bu benim hatun eşine az rastlanir cinsinden bir
hatun olur.
Eskilerin "nevi sahsina münhasir" dediklerinden.
Macerasi da boldur.
1993 yilindaydik. Uzunca bir dönem kullandigim Ford
Taunus arabami bir beyaz Saab ile degistirmistim. Daha
birkaç gün olmustu her halde bir gece dışarı çiktik
bir yerlere gezmeye gitmeye. Ben her ne kadar kredi
karti filan gibi zimbirtilari bol kullanirsam da
yanımda nakit para az oldu mu pimpiriklenirim. Tam
Sahray-i Cedit meydanindaki is Bankasi'nin önünde
durdum gecenin bir yarısında. Her halde yemeğe
çikiyorduk ve de biraz da geç kalmistik. Hanima
"Suradan biraz para çeksene," dedim Bankamatik'i
gösterip. Homurdana homurdana indi. "Benim Bankamatik
kartim olsa sen in," diyecek de nakit para hazinemiz
onun tekelinde.
Genel kiyafet yönergesi abiye üzerine düzenlenmistir
benim hatunun. Tabi bu düzenlemeyi yapan da bizzat
kendisi. O gece de hatirladigim hafiften bir süslü
kokos mertebesine ulasmis oldugu. O yüzden gece vakti
yanlış anlasilip da uygunsuz teklifler almasin diye
göz ucu ile takipteyim. Allah'tan bir dakika sonra
önümüze yanasan beyaz bir Tempra'dan hanım hanimcik
bir bayan inip o da Bankamatik'e gitti de telasim
azaldi. O da geçti bizimkinin arkasına sira beklemeye
başladı.
Bizimkinin bir huyu vardır. Su kollu kumar
makinelerinde bile diyelim bir çekiste 20 jeton
kazandı ise neme lazım diye biraz bekleyip birkaç da
tokat atar makinaya. Belki bir bes tane daha avantadan
verir diye. Bankamatik'ten de parayı çekip makinaya
hor davranmaya başladı. "Nerede bu paranın faizi,"
diyerekten. Alamayinca da sinirlenip söylene söylene
arabaya dogru yürümeye başladı.
Ben tabii ilk hücumu karsilamak üzere teyakkuz
durumuna geçip hafif siper aldım. Göz ucu ile düsmanin
atis menziline girmesini izliyorum. Yanasti yanasti
ama birdenbire rota degistirdi. Söylene söylene
önümdeki Tempra'ya yürümeye başladı. ilk önce adama
niye bu kadar yakın durdun filan gibi kizip benim de
ilk hücumu savusturmami saglayacak diye bir sevinç
dalgasi kapladi içimi ancak yürüyüs stili bana
arabalari karistirdigini anlatiyordu.
Uyarayim diye korka korka kornaya bir dokundum.
Kafasini kaldırıp kötü kötü baktı ve hedefine kararli
adımlarla yürümeye devam etti. Kornaya bir kez daha
bastim. Bu sefer ne söylediğini anlamak için dudak
okuma uzmani olmak yetmez ayni zamanda küfür
kapasitesinin de yüksek olması gerekirdi. Gene
aldirmadi ve öndeki arabanın sag kapısını hızla açip
kendini içeri atti.
Benim şaşkın bakislarim arasında sokak lambasinin
isiginda kocaman ve kel kafası paril paril parlayan
adama dönüp söylendigini gördüm. Bundan sonrasini onun
ağzından aktarmam lazım...
"Tamam aldım parayı. Hadi yürü."
"???"
"Yürüsene be!... Baksana arkadaki pusta yiyecek sanki.
Korna çalip durdu pezevenk ben arabaya binene kadar."
"???"
"Bak hala çalıyor pust. Dur ben ne yapacağım bak ona."
"???"
"Yürüsene be ne duruyorsun!... Bak selektör de
yapıyor. Kavga mi çikartacaksin elin ibnesiyle. Yürü
hadi."
Adam korka korka arabayi çalistirip vitese geçirip
hareket edince ben ne oluyor yahu diye arabamla
önlerine geçtim. Ben geçerken dudak hareketlerinden
durumun hiç de iç açici olmadığını ayan beyan belli
ediyordu hanım.
"Bak pusta geçerken bile bakıyor bana."
"???"
"Nasıl açiliyordu bu arabanın cami siçayim bir çarkina
da görsün."
"Suradan hanımefendi."
"Aaaaaaa sen kimsin be?"
Nihayet gördü herifi.
"Ne isin var senin bizim arabada?"
"Ama hanımefendi bu araba benim vallahi."
"Ne?... Kocam nerede peki?"
"Bilmem ki hanımefendi su korna çalan pust kocaniz
olmasın."
"Dur! Dur surada be. inecegim ben."
"Hanımefendi zaten duruyorum."
indi arabadan. Ben artık başıma ne geleceğini filan
umursamadan yerlere yatiyorum kahkahadan. Tam o sırada
adamın karısı geldi ve arabalarindan süslü püslü bir
kadının inip fiyatta anlasamamis bir tarzda kapıyı
hızla çarptigini gördü.
Adamın yerinde olmak istemezdim dogrusu.
Yanarim yanarim güzelim. Saabim'i bir Tempra ile ve de
lepiska saçli kocasını da bir kelle karistirdigina yanarim.