Anneannem yıllar önce beyin kanaması geçirip felç oldu, zaten yetmişli yıllarında oldugu için aklı da gitti. öyle ki bizi bazen tanıyor, bazen tanımıyor, gün oluyor nerde oldugunu unutuyor, gün oluyor rahmetli dedemle gezmeye gidiyor vs. gülsek mi aglasak mı bilemedigimiz bir kaç diyalog:
bir gün alt komşu anneannemi ziyarete gelmiş, rahmetli eşinden bahsediyor:
benim rahmetli de ölmeden önce sanki içine dogmuş gibi resmini büyütüp yatak odasına astı. astıgı gece de öldü. şimdi oradan beni hep kolluyor.
anneannemin cevabı: niye, şüpheleniyor mu senden?
eve geldim, anneannemi öptüm, halini hatrını sordum.
- bugün yıkıldım kızım, ne duydum bi bilsen.
ben de telaşla:
- ne oldu anneanne hayırdır?
- rahmetli annem ölmüş.
-???.anneanne annen öleli 50 yıl oldu.
-he kızım ben darlanmayayım diye bana söylememişler.
telefonda:
- anneanne bayramın mübarek olsun.
-seninki de mübarek olsun kızım.
- nasılsın anneanne?
- öyle de kızım biliyosun da hastayım.
- ama sesin iyi geliyor anneanne, iyisin iyisin.
- o kızım ben hoş sesimden hasta degilim, ben felç olmuşum da sen bilmiyor musun?