birgün dışarıda kar yağıyordu.komşularımızın çocukları ve onların aileleri bize gelmişlerdi akşamdı.bizde çocuklarla hadi cin çağıralım dedik.kimi diye düşündük.en son barış manço aklımıza geldi.benimde dolabın üzerinde gitarım vardı.ben fincanı almaya gittim.arkadaşlarda harfleri hazırladılar.çağırmaya başladık.önce ses gelmedi.sonra eğer geldiysen bize gitar çal dedik..aradan 5-10 dakka geçmeden dolaptan sesler gelmeye başladı.ben de dolabın önünde oturuyordum.tam gözlerimi kapatıp dua ediyordum ki birden dolaptan beyaz çarşaf içinde biri çıktı...meğersem kardeşimmiş...
dilar
