Bir adam son günlerini yasiyormus. Uzuvlari meleklerin huzuruna çikmislar.
Göz saygiyla ayaga kalkmış, kibarca söze başlamış:
-Efendim... Sizden bir ricam var. Emekliye ayrılmak istiyorum. Yetmiş yildir
görmekten yoruldum...
Göz sözlerini bitirdikten sonra sırayla, kulaklar ve ayaklar söz alip emekliliklerini
istemiş. Derken arkadan çok kısık bir ses duyulmuş:
- Asil emeklilik benim hakkim!..
Melekler öfkeyle bagarmis:
- Ayaga kalkıp konussana saygisiz...
-Ayaga kalkacak güçte olsam, emekliligimi ister miydim hiç?..
