Elalemin seyiyle

Karadenizlinin biri köyden hiç dışarı çıkmamış. Bir gün Almanya'dan bir akrabası kendisini ziyarete geliyor ve hediye olarakda bir elektrikli testere bırakıp gidiyor. Adam testerenin nasıl çalışacağını düşünürken fişi görüyor ve prize takıyor. Kucağında testere aleti kurcalarken birden düğmeye basıyor ve testere adamın takımı kesip götürüyor. Arkadaşları adamıda takımıda alıp hastaneye götürüyorlar. Adam doktora yalvarıyor neolur bunu dik diye doktor parçayı eline alıyor bakıyor ve hastaya bunun olması imkansız diyor. Karadenizli doktora o zaman beni öldürün doktor diyor. Herneyse tam o sırada genç bir hasta getiriyorlar. O adamda can çekişmekde. Doktor Karadenizliye diyorki: bak eğer bu hasta eğer yaşamazsa belki bununkini sana uydururuz diyor. Bir süre sonra yeni gelen hasta ölüyor ve takımı bizim Karadenizliye monte ediyorlar. Aradan 3-4 ay zaman geçiyor doktor bizim Karadenizliyi merak ediyor ve köyüne gitmeye karar veriyor. Neyse adresten bizimkinin evini buluyor kapıyı çalınca karşısına bizim karadenizlinin karısı çıkıyor. Doktor durumu izah edip operasyonun sonucunun nasıl olduğunu soruyor. Kadıncağız başlıyor ağlamaya: Hiç sormayın doktor bey diyor, bizimki her gece bana sırtını dönüp yatıyor, o sizin yaptığınız hiç bir işe yaramıyor diyor. Doktor üzüntü ile evden ayrılıyor. Köy meydanına geldiğinde bir bakıyor bizim Karadenizli neşe içinde arkadaşlarıyla kahvede tavla oynamakta. Doktoru görür görmez fırlıyor ve doktora sarılıyor: Doktor bey hayatımı kurtardınız diyor. Doktor şaşırıyor: Nasıl olur şimdi sizin evden geliyorum, karın sende hiç bir kıpırdanma dahi olmadığını söyledi diyor. Karadenizli doktora dönüyor: Aşkolsun doktor diyor, elalemin şeyiyle kendi karımızı yapacak değiliz ya diyor.