Büyüktür

Diyarin birinde padişah eğlence olsun diye bir yarışma açmış. Buna göre kim padisahin atını güldürmeyi becerirse 1 çuval altın alacak.. Her tarafa haberler salinmis, duyurular yapilmis. Yarışma zamanı gelince erkes deniyor ama kimse ati güldürmeyi beceremiyor tabi, bazisi yarim saat bazisi 2 saat ugrasiyor ama sonuç yok.
Bizim Namık Kemal'de yarismaya katilmis. Sira buna gelince, atin bulundugu odaya almışlar, 1 dakika sonra Namık Kemal odadan çıkmış ve ati güldürdügünü altinlarini almak istedigini söylemiş. Padişah ve görevliler şaşkınlık içinde tabi bir bakmışlar hakkaten at gülmek ne demek kahkahalar atıyor yerlere yatmış tepiniyor. Sonuçta altinlari vermişler Namık Kemal'e..
Aradan günler geçmiş ama at hala gülüyor, bir türlü susturamamislar. Son çare olarak Namık Kemal'i bulup, nasıl güldürdüyse susturmasini istemisler. Namık kemal bir çuval daha altın verirlerse bunu yapacağını söylemiş. Kabul edilmiş isteği tabi ki. Neyse bizimkini atin oldugu odaya almışlar tekrar, yine girisi ile çikisi bir anda olmuş. Bir bakmışlar at bu sefer agliyor, hem de hüngür hüngür. Tam altinlar verilirken, padişah:
- Sana bu altinlari veririm ama bir şartla, bu ati nasıl güldürdügünü ve şimdide nasıl aglattigini söyleyeceksin
Nam-i Kemal başlamış anlatmaya:
- Valla hünkarim, ilk geldiğimde atin kulağına yaklaşıp 'benimki seninkinden büyüktür' dedim, gülmeye başladı..
- Ya şimdi ya şimdi nasıl aglattin
diye atilmis padişah merakla..
Namık Kemal padisahin yanına yaklaşmış:
- Şimdi de çıkarıp gösterdim