Nam-ı Kemal köy kahvesinde oturmuş arkadaşlarıyla muhabbet etmektedir. Yanında oturan arkadaşlarına demiş: Şu karşıdaki köprüyü görüyor musunuz? Evet demişler görüyoruz. İyi, o köprüden ilk geçeni s*kicem. Arkadaşları "hadi ordan canım olur mu öyle şey, hayatta yapamazsın" demişler. Bekleyinde görün demiş. Bir kaç dakika sonra köprüden bir hatun geçer. Namı-Kemal birde bakar, geçen hatun kendi kızı.. Arkadaşları "hadi sözünde dur" demişler.
Çaresiz gider Nam-ı Kemal, çaktırmadan bişeyler yaparmış gibi takılırım der. Köprüde kızına der: Kızım ben büyük bir iş yaptım... Durumu anlatır. "Sen şimdi bana arkanı dön altını indir, ben sadece değdiricem, merak etme der. Kızı çaresiz kabul eder.
Namı-kemal değdirmeye başlar, bir yandan da mırıldanır, "Allahım günah yazma" derken değdirmekle zevke gelmeye başlar, yarısına kadar sokar, kızı; "napıyosun baba?" , "sus kızım, biraz daha inandırıcı olsun." bu arada mırıldanır, "Allahım biraz yaz, biraz yazma".. Nam-ı Kemal iyice zevke gelir ve kendini tutamaz.
"İster yaaaz ister yazma, ister yaaaz ister yazma!"