bu toprağın üstünde ve de altında
"ölü" olanlardır onlar
hacizlidir geceleriyle günleri...
dünleri veyarınları
ağulu kadınlar
kah öldüler yaşa(ya)madan
kah yaşamak için
etlerini sattılar
sesleri/sözleri/türküleri.../
ve de kaderlerikara kadınlar
yaralar açtılar yüreğin dehlizlerinde/gözlerimde an be an
umudu dağladılar
kadınlar.../"çok"kadınlar
gelinlikleri yaşlı.../kefenleri "yok" kadınlar
hacizlidir ömürleri
yaralı her daim döşleri.../
düşleri yasaklı kadınlar
o kadınlara kader yazan yarım yamalak adamlar
her damla gözyaşında acımadan sustular
kadınlar.../"çok " kadınlar
hayatın baharında kanayan ağıttılar
ah kentin büyük adamları
anlamadılar yazdıklarımı
yazdıklarımla yargılayıp
suçlu saydılar kadınlığımı
tüm sorgular acımasızdı/yargısızdı tüm infazlar
kalemi suskuya sürüp
gören gözlerimi astılar
kırıldı kanadım.../kana'dım
belliki daha çok kanatacaklar
ah kadın.../hem "çok" hem de "yok"adın